Een avondje racen bij Slotracing Friesland

Een tijdje geleden waren Hans en John (vader en zoon) bij ons op visite tijdens een van onze racedagen. Omdat Hans dicht bij mij in de buurt woont, werd het idee geopperd om eens mee te gaan naar Guus en Jacqueline in Witmarsum (Fr.). Daar wordt op vrijdagavond met een aantal mensen gereden. Tijdens de laatste slotracebeurs in Houten wist Jacqueline me te vertellen dat hun huidige baan (Fleischmann) er uit zou gaan, en dat ze een Ninco baan er voor terug zouden krijgen. Als deze klaar was, had ik dan zin had om te komen racen? Tja, wat doe je dan als twee mensen je hetzelfde vragen binnen korte tijd??? Afgelopen vrijdag ben ik dus met Hans en zijn twee zoons naar Friesland afgereisd. Na een klein uurtje reizen kwamen we aan in Witmarsum bij de winkel van Guus en zijn vrouw. Het was redelijk druk, dus van meteen racen kwam het niet echt. Dat was ook niet erg, want ik was eigenlijk al meteen met Guus aan de praat geraakt.

Na verloop van tijd werd het toch wat minder druk en was het tijd om met mijn bolides de baan te verkennen. Het feit dat het een Nincobaan is, is toch wel een klein voordeeltje vind ik. Omdat wij in Soesterberg ook op een Nincobaan rijden is dit toch wel lekker vertrouwd. De baan heeft een aantal lange rechte stukken, afgewisseld met een aantal makkelijke en juist uitdagende bochten. Het is een redelijk technische baan, technischer dan ik gewend ben in Soesterberg, maar wel goed te doen. Wat dat betreft is daar goed over na gedacht. Er zouden makkelijk wedstrijden op landelijk niveau op gereden kunnen worden, want deze baan doet zeker niet onder voor de overige wedstrijdbanen elders in het land. Tegen het einde van de avond, zo rond 12 uur, waren de mannen en ik alleen nog maar met Guus en Jacqueline en hebben we nog lekker gereden met de Ninco Megane.

De Ninco Megane deed het op deze baan erg goed. We reden met de laatste versie van deze Ninco telg en we hebben veel lol gehad om de capriolen van Hans en zijn jongste zoon. Zij hadden volgens mij nog iets uit te vechten... John daarentegen was lekker bezig en reed zeer geconcentreerd en ik kon hem niet bij houden. Zijn auto had toch wat meer grip dan mijn Megane, die wel weer ietsje sneller was op het rechte stuk. Ook in Soesterberg gaan we met deze nieuwe Megane van Ninco wedstrijden rijden, want deze auto heeft veel potentie, mede dankzij zijn snelle motor.

Omdat ik een hele koffer met auto's had meegenomen, heb ik diverse auto's lekker even aan de tand kunnen voelen. De Fly Porsche 911 GT1 98 Evo 3 deed het op deze baan erg goed met zijn Sloting plus motor. Maar misschien ga ik er toch een iets snellere motor in zetten, speciaal voor deze baan. Mijn NSR Mosler doet het altijd goed op welke baan dan ook en zo ook hier. Met name de rechte stukken  zijn ideaal voor zijn King 25 krachtbron. Ook de bochten waren geen probleem, want ik heb geen schuivers gemaakt met deze auto.

Een andere auto die zich hier erg goed voelt, is de Riley van Sideways. Net als de NSR Mosler, kun je met deze bolide heerlijk boenderen op deze uitdagende baan. Na afloop hebben we nog een tijdje zitten kletsen en wat ideeën geopperd  over het een en ander op het gebied van slotracen in Nederland. Het is heerlijk praten met een koppeltje mensen die het het beste voor hebben met onze hobby c.q. sport. Guus en Jacqueline zijn erg ambitieus wat dat betreft en dat is ook precies wat ons racebaan wereldje nodig heeft in Nederland.

Natuurlijk heb ik ook nog even rondgekeken in de winkel. Daar ligt bijna alles wat je maar zoekt voor het slotracen, keurig opgestapeld en makkelijk te vinden. Ik was nog op zoek naar een bodemplaat voor mijn Ninco Mosler. Helaas hadden ze deze net niet op voorraad, maar wel lag er nog een complete 2e hands Mosler van Ninco. Deze mocht ik voor een leuk bedrag meenemen. Na afloop van de avond ging ik met wat onderdelen, twee Moslers (Ninco en NSR), heel veel goede tips en een geweldige indruk weer naar huis.

Het was rond drie uur 's nachts voor ik thuis was, maar ik heb een heerlijk avondje gehad, mede dankzij Guus, Jacqueline, Hans en zijn twee zoons. Ik kan het iedereen aanraden om eens te gaan kijken in de winkel van Slotracing Friesland, want het is absoluut de moeite waard. Ik ga er zeker weer heen!!

Wij wensen onze sponsor en alle bezoekers van deze blog

een heel gezond en sportief 

2014 

toe

De jacht is geopend

Vandaag eens een andere auteur voor deze blog, want door mijn studie kom ik zelf helaas niet veel meer aan schrijven toe. Collega  Dennis wilde graag iets schrijven en binnenkort zullen meerdere collega’s hun schrijfkunsten gaan vertonen op deze blog.  

De jacht is geopend

Sinds de wijziging in oktober stond het baanrecord van René & Ron nog steeds ongewijzigd op 9.145 seconden. Het is duidelijk dat mij dit een doorn in het oog was, en een poos geleden had ik al wat race ervaring op gedaan met de Sideway`s Riley van Marco Karman. Deze auto was volgens mij het antwoord op het probleem  ;-) . Dus ben ik maar eens op zoek gegaan naar een auto die ik voor een mooi prijsje kon aanschaffen, want zoals bekend, ben je er nog niet met een standaard auto.

Deze auto trof ik aan bij Guus in Witmarsum, een Riley met ervaring zal ik maar zeggen. Achteraf zou blijken dat deze auto van Hans Licher is geweest. 

Van mijn rit met Marco`s auto had ik onthouden dat deze het beste rijdt met een anglewinder opstelling,

dus heb ik meteen maar deze onderdelen meegenomen.  

De benodigde Slot.It. Flatsix K25 motor lag thuis al te wachten. Het resultaat van dit alles liet niet lang op zich wachten, deze auto doet alles wat je er van mag verwachten en het is dan ook gelukt. De rondetijden zakten al snel naar de tijden van het oude record van René & Ron, maar ook al snel daaronder. Het resultaat: 9,011 sec. en deze tijd heb ik nog niet opnieuw kunnen verbeteren. Als gevolg hiervan zijn er na het bezoek aan de SLN beurs in Houten twee Riley`s aan het wagenpark toegevoegd en op dezelfde wijze opgebouwd. Het is dus duidelijk: de messen zijn geslepen en de auto`s zijn gepoetst. Wie zal de eerste zijn onder de 9 seconden???

Dennis T.

Verbetering van het baan record SidetrackSlotracing Testtrack

Vorige week werd ons "oude" baanrecord dan toch verbeterd door Ron, met een mooie tijd van 9.406 sec. Hij ging er echt voor, en dat bleek: zijn NSR Mosler vloog bijna over de baan. Vandaag was Ron nog met verlof, dus heb ik onze aspirant racer Sander gevraagd of hij zin had om te slotracen in de lunchpauze. Nou dat was niet tegen dovemans oren gezegd, want Sander heeft het virus nu ook aardig te pakken. Sander probeerde met een McLaren Ninco kapje bovenop een HRS onderstel onder de 11 sec. te rijden. Vandaag heb ik hem een Ninco Mercedes CLK GT1 met een King 21 motor van NSR te leen gegeven, en met resultaat: hij heeft diverse keren zijn persoonlijke tijd verbeterd.                                                                                               

Zijn snelste tijd ligt nu rond de 10.7 sec.; een hele vooruitgang dus.                                                       Zelf heb ik mijn NSR Mosler ook maar weer eens op de baan gezet. Vorige week had ik 'm op de baan van SRA getest, nadat ik wat gewicht had toegevoegd onder de vooras. Na een aantal rondjes reed ik in de 8.4 seconden. Niet echt snel vond ik zelf, maar mijn auto lag als een huis op de baan. Vandaag dus op onze testbaan geprobeerd om het baanrecord van Ron te evenaren. Na 2 rondjes gereden te hebben zat ik al onder de tijd van mijn collega en racemaatje. Dat kon nog leuk worden dacht ik, dus het gas maar helemaal ingedrukt, met als eerste resultaat een 9.254 sec.

Voor mijn gevoel zat er echter nog veel meer in, dus even de bandjes afgeplakt op de rol tape en opnieuw jagen naar een tijdverbetering. Die kwam er al snel aan: een mooie 9.169 seconde en het kon nog beter. De ronde erna reed ik in 9.161 seconde over het Ninco asfalt; nu was het tijd om te stoppen! Sander kreeg helemaal de kriebels van mij, dus heb ik maar weer een FLY Porsche 911 Evo 3 gepakt om de laatste rondjes uit te rijden en om af te koelen. Ron/Dennis, ik hoop dat jullie flink aan de bak moeten om deze tijd te verbeteren en Sander.....ga zo door kerel, je gaat steeds sneller en beter rijden.   

Nachtracen op de vernieuwde testbaan

Al een paar maanden mogen we gebruik maken van wat eerst onze archiefruimte was. Echter, de baan die we hadden liggen was niet naar onze zin.

Na een paar huiveringwekkende crashes met mijn Mosler, heb ik in een vlaag van ernstige frustratie de baan afgebroken en samen met collega Ron een andere lay-out bedacht. Het resultaat mag er zijn. De vensterbank is ook meegenomen, zodat we nu een baan met hoogteverschil konden maken.

Nadat we een en ander hebben voorzien van reclame en stoffering, is ons testcircuit helemaal naar onze zin. Bijna iedere dag staan we hier in onze lunchpauze even stoom af te blazen en onze rijvaardigheid (hopelijk) te verbeteren. Het ronde- record staat momenteel op naam van zowel Ron als die van mij, namelijk op: 9.609 seconden. Maar ook collega Dennis is al dicht in de buurt van onze tijd gekomen, dus het is slechts een kwestie van tijd voordat

het record er aan gaat. Het leuke van een racebaan op het werk is, dat steeds meer collega's in de lunchpauze even komen buurten. Soms komen ze ook een paar rondjes rijden, hetgeen de sfeer alleen maar ten goede komt in deze roerige tijden. Een van onze jongste collega's, Sander, heeft zelfs meer interesse gekregen nu hij een nieuwe smartphone heeft gewonnen. Om de vele mogelijkheden van zijn speeltje uit te proberen, heeft hij diverse foto's en filmpjes geschoten (http://youtu.be/X5UhFEMkt1s), met een mooi resultaat.

Sander is zelfs mogelijk besmet met het uiterst besmettelijke racebaanvirus. Om deze aspirant-racer te laten wennen aan het slotracen, is hij begonnen met een aantal magneetloze Ninco auto's.
En......met goed resultaat, want hij verbetert iedere keer weer zijn persoonlijke record. Het zal waarschijnlijk niet lang duren voor hij over kan stappen op de Slot.It auto's of de NSR's.

Afgelopen woensdagavond hebben we met z'n drieën, Ron, Dennis en ik zelf, een nachtrace gesimuleerd. Niet echt een race tegen elkaar om te winnen, maar puur om te kijken of we het leuk vonden om in het donker te rijden. Woensdagmiddag hadden we in de pauze al een en ander aan verlichting aangebracht op de baan, zodat we in de avond meteen in het donker konden racen.
Ron en ik vonden het meteen een zeer geslaagd experiment. Alleen Dennis had er wat moeite mee, maar dat kwam denk ik meer vanwege zijn hoofdpijn, dan dat hij het niet leuk vond.

Het idee om in het donker te racen, is natuurlijk allang bekend bij de meeste clubracers, want bij menig slotraceclub gebeurt dit wel vaker. Ook tijdens internationale 24-uurs slotraces wordt er in het donker gereden. Het moet je wel liggen, want zeker op een onbekende baan kan het weleens behoorlijk tegenvallen als je niet gewend bent om in het donker te rijden. Gelukkig hadden wij al een aantal keren bij Keistad in het donker mogen rijden,
dus helemaal nieuw was het voor ons niet.

Een andere leuke bijkomstigheid is dat je foto's er weer eens anders uitzien als je alles in het donker kiekt. Je kunt lekker experimenteren met bijv. de lengte van de sluitertijd van je camera, zoals Dennis en Ron hier ook hebben gedaan. Het lijkt of alles veel sneller gaat met die rode en witte lichtstrepen op de baan. Een erg leuk effect met mooie foto's als resultaat.

Omdat het voor ons een erg geslaagd avondje was, hebben we afgesproken dit zeker vaker te doen.
Het is net eventjes weer anders dan anders en vergt net ietsje meer van je dan overdag racen. Ik kan het in ieder geval iedereen aanbevelen om het eens te proberen.


Sander, bedankt voor je foto's en filmpje!
Ron & Dennis, bedankt voor jullie foto's en inzet. Ik vind dat we een topper van een testbaan hebben.

Racedag 7 september

Op zaterdag 7 september hadden we weer eens een dagje slotracen in Soesterberg. De weerberichten waren matig en dat is mooi, want je wilt niet binnen zitten als het buiten bloedheet is, toch?? Vrijdagmiddag hadden Ron en ik de baanstukken voor het grootste deel nagekeken op kromme stukken en slechte verbindingen (één van onze vorige gasten had hier namelijk nogal over geklaagd). De kromme baandelen werden weer netjes recht gemaakt met een stukje kunststof en een hamertje.

Met een schroevendraaier werden alle verbindingen iets naar binnen gebogen, zodat het onderlinge contact van de baandelen ook beter werd. Zaterdagochtend hebben we als extra maatregel de banen 1 t/m 4 doorgelust. Het resultaat mocht er dan ook zijn: geen hobbels en geen spanningsverlies, hetgeen de resultaten en het plezier ook ten goede kwam. Omdat we deze keer twee nieuwe gasten hadden uitgenodigd voor de middag, konden we 's ochtends lekker veel testen en sleutelen aan zowel nieuwe als oude projecten. 

Net na de lunch, die overigens geheel door Dennis   
werd verzorgd - waarvoor nogmaals dank - kwam onze collega Martin met zijn op één na grote liefde: zijn geheel gerestaureerde Triumph.  Dennis leek het wel wat om ook even de weg op te gaan met deze schitterende bolide, want zo'n auto vraagt er om,
om even flink wakker geschud te worden.
Gelukkig voor Dennis mocht hij samen met Martin even lekker scheuren, en dat was goed te horen ook. Volgens mij zijn er geen snelheidsrecords verbroken, maar Dennis kwam terug met een smile van oor tot oor en zo hoort het ook! Nadat Dennis, Ron en ik zelf er even in hadden gereden, stonden we er op dat Martin ook met onze auto's even een paar rondjes meereed, en dat viel helemaal niet zo mee, gaf hij later toe. Martin, erg leuk dat je er even was en dat we in je auto mochten rijden. Dat was een erg leuke ervaring voor ons drieën (Ton hoefde niet zo nodig, die staat liever met beide benen op de grond). Nadat onze collega weg was, konden we weer aan de gang met onze eigen auto's en op het moment dat we een race wilde rijden, kwam onze volgende gast binnen wandelen.

Een goede kennis van ons én sponsor van onze shirts (zie vorige racedag), had gevraagd of hij ook eens mee mocht racen. Hoe kun je daar nu nee tegen zeggen??? Natuurlijk kon dat, en Marcel zat dan ook al heel snel met een regelaar in de hand, zijn eerste rondjes te draaien sinds 30 jaar. Na wat onwennig rond rijden, werden Marcels rondetijden steeds sneller en werd Marcel steeds fanatieker. Dat belooft nog wat voor de toekomst; volgens mij heeft het slotracevirus weer een slachtoffer gemaakt. Marcel, we vonden het erg leuk dat je er was en hopelijk kom je vaker, want je hebt er zeker aanleg voor. Al met al was het een erg relaxte dag, met op het eind toch nog een classiccup race met onze Slot.It Ford GT40's (met dank aan onze sponsor http://www.slotraceshop.nl).

Gezellige racedag in Soesterberg

Afgelopen zaterdag hadden we weer eens een baantje gelegd in onze kantine op het werk.

De avond er voor hadden Ron en ik de baan al geïnstalleerd, zodat deze de volgende ochtend een stuk vlakker zou zijn. Ik had voor de gelegenheid ook racemaatje Randy van Slot Racing Almere uitgenodigd, en die was er ook lekker vroeg bij, zodat we rond een uur of half 10, na de koffie en thee, aan de bak konden. Helaas bleek de anders zo betrouwbare tijdwaarneming van DS, niet naar behoren te werken.

Gelukkig hadden we het euvel snel verholpen, en konden we racen..........dachten we. Baan 3 had echter op sommige plekken te weinig spanning, dus hebben we uiteindelijk een doorverbinding gemaakt.

Dit is ook het grote nadeel van een baan die je steeds moet opzetten en afbreken. Een permanente baan is natuurlijk veel beter. Helaas hebben wij die mogelijkheid nog niet, dus zal het voorlopig wel improviseren blijven. 

We hebben deze keer geen wedstrijdjes gereden, maar gewoon lekker diverse auto's getest, en natuurlijk ook veel gesleuteld. Met name Ton, hij had een splinter nieuwe HSV-010 Super GT van scaleauto aangescaft. Deze supercar had echter nog het nodige sleutelwerk nodig om redelijk uit de startblokken te kunnen komen, want met al die schroefjes in deze auto, blijf je aan het afstellen. Het is echter wel een hele mooie auto, dat moet wel gezegd worden. Jongens,bedankt voor de gezellige dag.