Racedag 7 september

Op zaterdag 7 september hadden we weer eens een dagje slotracen in Soesterberg. De weerberichten waren matig en dat is mooi, want je wilt niet binnen zitten als het buiten bloedheet is, toch?? Vrijdagmiddag hadden Ron en ik de baanstukken voor het grootste deel nagekeken op kromme stukken en slechte verbindingen (één van onze vorige gasten had hier namelijk nogal over geklaagd). De kromme baandelen werden weer netjes recht gemaakt met een stukje kunststof en een hamertje.

Met een schroevendraaier werden alle verbindingen iets naar binnen gebogen, zodat het onderlinge contact van de baandelen ook beter werd. Zaterdagochtend hebben we als extra maatregel de banen 1 t/m 4 doorgelust. Het resultaat mocht er dan ook zijn: geen hobbels en geen spanningsverlies, hetgeen de resultaten en het plezier ook ten goede kwam. Omdat we deze keer twee nieuwe gasten hadden uitgenodigd voor de middag, konden we 's ochtends lekker veel testen en sleutelen aan zowel nieuwe als oude projecten. 

Net na de lunch, die overigens geheel door Dennis   
werd verzorgd - waarvoor nogmaals dank - kwam onze collega Martin met zijn op één na grote liefde: zijn geheel gerestaureerde Triumph.  Dennis leek het wel wat om ook even de weg op te gaan met deze schitterende bolide, want zo'n auto vraagt er om,
om even flink wakker geschud te worden.
Gelukkig voor Dennis mocht hij samen met Martin even lekker scheuren, en dat was goed te horen ook. Volgens mij zijn er geen snelheidsrecords verbroken, maar Dennis kwam terug met een smile van oor tot oor en zo hoort het ook! Nadat Dennis, Ron en ik zelf er even in hadden gereden, stonden we er op dat Martin ook met onze auto's even een paar rondjes meereed, en dat viel helemaal niet zo mee, gaf hij later toe. Martin, erg leuk dat je er even was en dat we in je auto mochten rijden. Dat was een erg leuke ervaring voor ons drieën (Ton hoefde niet zo nodig, die staat liever met beide benen op de grond). Nadat onze collega weg was, konden we weer aan de gang met onze eigen auto's en op het moment dat we een race wilde rijden, kwam onze volgende gast binnen wandelen.

Een goede kennis van ons én sponsor van onze shirts (zie vorige racedag), had gevraagd of hij ook eens mee mocht racen. Hoe kun je daar nu nee tegen zeggen??? Natuurlijk kon dat, en Marcel zat dan ook al heel snel met een regelaar in de hand, zijn eerste rondjes te draaien sinds 30 jaar. Na wat onwennig rond rijden, werden Marcels rondetijden steeds sneller en werd Marcel steeds fanatieker. Dat belooft nog wat voor de toekomst; volgens mij heeft het slotracevirus weer een slachtoffer gemaakt. Marcel, we vonden het erg leuk dat je er was en hopelijk kom je vaker, want je hebt er zeker aanleg voor. Al met al was het een erg relaxte dag, met op het eind toch nog een classiccup race met onze Slot.It Ford GT40's (met dank aan onze sponsor http://www.slotraceshop.nl).

Gezellige racedag in Soesterberg

Afgelopen zaterdag hadden we weer eens een baantje gelegd in onze kantine op het werk.

De avond er voor hadden Ron en ik de baan al geïnstalleerd, zodat deze de volgende ochtend een stuk vlakker zou zijn. Ik had voor de gelegenheid ook racemaatje Randy van Slot Racing Almere uitgenodigd, en die was er ook lekker vroeg bij, zodat we rond een uur of half 10, na de koffie en thee, aan de bak konden. Helaas bleek de anders zo betrouwbare tijdwaarneming van DS, niet naar behoren te werken.

Gelukkig hadden we het euvel snel verholpen, en konden we racen..........dachten we. Baan 3 had echter op sommige plekken te weinig spanning, dus hebben we uiteindelijk een doorverbinding gemaakt.

Dit is ook het grote nadeel van een baan die je steeds moet opzetten en afbreken. Een permanente baan is natuurlijk veel beter. Helaas hebben wij die mogelijkheid nog niet, dus zal het voorlopig wel improviseren blijven. 

We hebben deze keer geen wedstrijdjes gereden, maar gewoon lekker diverse auto's getest, en natuurlijk ook veel gesleuteld. Met name Ton, hij had een splinter nieuwe HSV-010 Super GT van scaleauto aangescaft. Deze supercar had echter nog het nodige sleutelwerk nodig om redelijk uit de startblokken te kunnen komen, want met al die schroefjes in deze auto, blijf je aan het afstellen. Het is echter wel een hele mooie auto, dat moet wel gezegd worden. Jongens,bedankt voor de gezellige dag.

Verbetering ronderecord testtrack

Het gemak van een testbaan op het werk is, dat je in je middagpauze eventjes lekker kan ontspannen. Even geen telefoontjes, mailtjes of andere bezigheden. Nu schreef ik laatst al dat ene Marco K. uit A, een hele snelle ronde had neergezet op onze testbaan. Onze Dennis had daar toch een beetje moeite mee, en heeft zijn uiterste best gedaan om een beetje in de buurt van het record te komen.  Deze week wist Dennis er een hele scherpe tijd uit te persen, namelijk een 9.999 sec.

Nog niet het baanrecord, maar het begin was er.

Vandaag echter, ging ook Ron aan de slag, om in ieder geval de tijd van Dennis te  evenaren of te verbeteren. Met zijn NSR Mosler op schuimbanden, en een 25K motor onder zijn billen, stoof de Mosler in eerste instantie naar een mooie tijd van 9.970. Mission Accomplished. Echter, na het verbreken van de snelle tijd van Dennis, had Ron helemaal de flow te pakken. Na een aantal rondjes werd ook dit nieuwe baanrecord verbroken, gevolgd door een luid "YES" geroep. Het resultaat: een 9.787 seconden.

Tja, hoe houd je zo'n iemand nu tegen??? NIET.DUS. Ron was helemaal in de mood, en ging op jacht naar het record van Marco K. De spanning werd om te snijden, zo geconcentreerd had ik Ron zelden gezien op de baan. Het zweet liep met straaltjes van zijn voorhoofd af, handdoeken waren niet meer aan te slepen. En toen......gebeurde voor Ron het onmogelijke, een nieuwe tijd, nog sneller, maar in de haast niet gezien wat er nu precies voor tijd op de teller stond. Ik werd min of meer gedwongen om mijn rondjes zo snel mogelijk af te maken.

En ja hoor, daar was eindelijk het resultaat, het record was na een 15 minuten durend gevecht tegen zichzelf, de baan, zijn zenuwen, en nog veel meer meewegende factoren, gevestigd. Een respectabele tijd van: 9.596 seconde op onze 27 meter lange testbaan. Laat me je vertellen dat de opluchting erg groot was bij Ron, en de ramen beslagen. En mijn tijd??  Een nieuw persoonlijk record, maar ach wie zit daar op te wachten???  Ron, heel goed gedaan, en geniet van je vakantie, want ik denk dat je na de vakantie weer flink aan de bak kan, Dennis kennende. 

Racedag 15 juni,nieuwe gezichten,nieuwe kansen.

Normaal gesproken zijn we gewend op vrijdagmiddag de baan al neer te leggen, zodat deze lekker kan inzakken (blijft toch Ninco, hè), maar deze keer konden we vanwege omstandigheden pas zaterdagochtend aan de gang. Maar door een geoliede samenwerking (mag ook wel na zo'n vijf jaar) lag de baan er, na een uurtje zweten, alweer piekfijn bij.

Rond 11.00 uur kwamen onze eerste gasten aan, want we krijgen steeds meer verzoeken van slotracers of ze eens old school mogen racen, waaronder Hans en John Licher, vader en zoon, die we hebben leren kennen tijdens de classic cup in IJsselmuiden vorig jaar. Zo rond 12.30 uur was het tijd voor, hoe kan het ook anders, het bordje friet met loempia en frikandel. Een slotracer kan immers niet op een lege maag racen, toch????

Vandaag konden we ook voor het eerst onze (concept)teamshirts aan, die we van een goede vriend hadden gekregen. De bedoeling is dat op de rug nog de naam van ons team komt te staan met nog wat diverse sponsoren.

Zo rond de middag kwamen (Hans en John waren toen helaas alweer vertrokken vanwege andere afspraken) onze inmiddels vaste gasten bij Sidetrack Slotracing, Ivan van der Vat en Marco & Christian Karman, de baan onveilig maken .

En dat hebben we geweten ook, want John had een keurige rondetijd van 8.21 sec. neergezet. Aan het einde van de dag was deze scherpe tijd alweer verbeterd door Marco, die meteen maar op alle vier de banen de rondetijden verbeterde. Ik denk dat ze voorlopig nog wel even blijven staan, want dat gaat ons nog net even te hard.

Ook onze testbaan moest natuurlijk even bewonderd worden door onze gasten. Natuurlijk kon Marco het ook hier niet laten om een nieuw record te vestigen. Helemaal eerlijk was dit niet, want de Riley van Marco reed op sponsbanden en die hebben nu eenmaal meer grip dan de gewone Slot.It banden waar wij mee racen.

Al met al, weer een hele gezellige en geslaagde dag.

Ron, Dennis, Hans, John, Ivan, Marco & Christian: bedankt en hopelijk tot een volgende keer!

Layout van de nieuwe testbaan

Vandaag met Dennis aan de slag gegaan met het doorlussen van een aantal baanstukken, omdat we op sommige stukken spanningsverlies hadden.
Het resultaat was meteen te merken, de spanning was nu overal gelijk, en de auto's reageren nu op ieder stuk van de baan het zelfde als je de regelaar in knijpt.

Een klusje van 15 minuten inclusief al het solderen, demonteren en monteren van de diverse baanstukken.

Succes voor Dennis tijdens de classic cup in Marrum

Afgelopen zondag heeft ons teamlid Dennis "Graverider" Tietjens, zijn eerste podium gepakt.
Met een eerste plaats in de standaard klasse en een 7e plaats overall, wist hij met zijn Ferrari 512 van Sloter (een 2e handsje van Frank G.) zijn stijgende lijn qua racen voort te zetten.

Volgens de trotse winnaar, was het erg wennen op het supergladde circuit van Racing Unlimited te Marrum, maar de onderlinge sfeer en de prachtige layout van deze baan, zorgden er voor dat Dennis zich erg thuis voelde op deze track.

Ook de catering was prima verzorgd, men had zelfs een eigen dagmenu voor een klein bedrag, hetgeen iedereen dan ook wist te waarderen.

Dennis, van harte met het behalen van dit mooie resultaat.
Hopelijk kun je de volgende keer ons nieuwe clubshirt dragen .

Deze foto's zijn afkomstig van Dennis Tietjens, Frank Goyaerts en Racing Unlimited te Marrum.

Nieuwe testbaan, nieuwe locatie

Onlangs kregen we helaas te horen dat de ruimte waar onze (tijdelijke) testbaan lag. zeer waarschijnlijk een andere functie krijgt.
Dat was even pech, maar gelukkig....hebben we weer iets gevonden.
Deze keer bracht ons oude archiefruimte soelaas, want in deze tijd van digitalisering, kon ook ons bedrijf niet achterblijven.

Na wat heen en weer geschuif van de oude archief kasten, en de aanschaf van een stuk tapijt, hebben we toch weer een ruimte om een testbaantje neer te leggen.

Omdat mijn Nincobaan gebruikt wordt voor de race activiteiten in onze kantine, leek het ons het beste om de overige baanstukken van de rest van de teamleden te gebruiken voor deze nieuwe testbaan.

Het enige nadeel aan deze ruimte zijn de dwarsbalken, want hier moet je echt omheen bouwen.
Maar een gegeven paard ...blablabla.
Ondertussen zijn de eerste rondjes al gereden, en de meeste hobbels uitgevlakt.
Helaas hebben we zo af en toe nog wel last van spanningsverlies op bepaalde stukken van de baan.

Deze baan is net als onze vorige testbaan, ook een 2 baans Nincobaan, alleen veel langer.
Het is een combinatie van bijna alle type bochten die Ninco te bieden heeft.
De keuze voor Ninco was niet onze eerste keuze, want we hadden eerst een Fleischmann baan liggen met de zelfde layout, maar door gebrek aan slipstroken, was dit bijna niet te doen.

Het zou te veel tijd kosten om alle slipstroken zelf te maken, en na een paar tests waren we het er al snel over eens dat we de resterende Ninco baandelen zouden gebruiken.
Gelukkig hebben we nu ook weer een tijdwaarnemings module voor deze track, dus kan er straks, als alles goed is, gejakkerd worden op ronden records.